تهاجم فرهنگیمفهوم تهاجم فرهنگی

مفهوم تهاجم فرهنگی و راههای مقابله با آن

تهاجم فرهنگی این است که یک مجموعه سیاسی یا اقتصادی برای مقاصد سیاسی خود و برای اسیر کردن یک ملت ، به بنیان های فرهنگی آن ملت هجوم می برد. چنین مجموعه های هم چیزهای تازه ای را وارد کشورو آن ملت می کند؛ امّا به زور ، اما به قصد جایگزین کردن آنها با فرهنگ و باورهای ملّی ، این اسمش تهاجم است.

تهاجم فرهنگی عبارت است از تلاش برنامه ریزی شده و سازمان یافته تمام یا بخشی از یک یا چند گروه اجتماعی ، فرهنگی یا ملّت یا جامعه با تمدن یا دولت بیگانه برای تحویل مبانی و اصول اجتماعی ، باورها ،ارزش ها ، اخلاقیات و رفتارهای مورد نظر خویش بر سایر گروه ها وجوامع می باشد.

تهاجم فرهنگی حصار فرهنگی

بطور اجمالی تهاجم فرهنگی و هدف اصلی آن یعنی جوانان و کودکان امروز جامعه ، بدون شک با توجه به انواع خانواده و روش های تربیتی و مقابله با تهاجم فرهنگی نیز متفاوت است.بی تردید نمی توان در همه جا پلیس و نیروهای کنترل رسمی قرار داد. اما می توان آموزش صحیح  به  خانواده ها داد ، زیرا خانواده ها رکن اصلی تربیت فرزندانشان هستند با کنترل و آموزش های صحیح خود کمک بسیار  زیادی به سلامت جامعه می کنند. فراموش نکنیم همیشه یک فرزند خوب از یک خانواده آرام و منطقی  و اسلامی پرورش می یابد. خانواده  ها پلی هستند برای سوق جامعه به سمت اهداف متعالی و بلند ، در کانون گرم خانواده نقش پدر و مادر با درک بالا بسیاری از مشکلات جامعه را حل می کند زیرا نظارت پدر و مادر روی فرزندان مسلماٌ تاثیر مثبتی بر روی جامعه می گذارد .چرا که بعضی از اولیای عزیز با دیدن ناهنجاری های رفتاری فرزندانشان ( مد لباس، مواد مخدر ، انحرافات اخلاقی و ……) راه حل های نادرست را بکار میگیرند برای حل مسئله نباید صورت مسئله را پاک کرد ، بلکه باید مسئله را با دقت حل کنند و آگاهی کامل داشته باشند ، تا بتواند مسائل ذکر شده را حل کنند ولی متاسفانه بعضی از خانواده ها عدم دانش کافی ، منجر به لجبازی فرزند شده که خود باعث تشویق ناهنجاری ها شده و   به سوی موارد ذکر شده می روند که خود عامل اصلی تهاجم فرهنگی می باشد.

لذا می توان با راه حل های برای مواجهه با بحران چندین مورد را اشاره نمود :

نسبت به خطراتی  که خانواده هایمان را تهدید می کند آگاهی پیدا کنیم .

نیازهای فرزندانمان را بشناسیم و به نیازهایشان احترام بگذاریم و راه حل مناسب رفع آن رابیابیم.

میان عطوفت و سختگیری برروی کردار و رفتار فرزندانمان اعتدال برقرار کنیم.

بتوانیم بهترین تصمیم را در بدترین شرایط بگیریم.

موارد فوق الذکر نمونه ای از مشکلات تهاجم فرهنگی می باشد حال موسسه بشارت قدس با بکارگیری از مشاوران  حقوقی و خانوادگی با هماهنگی ستادی در صدد حل مشکلات خانواده و رفتاری فرزندان می باشد.

تهاجم فرهنگی در عصر امروز

در زمان جنگ دفاع مقدس با تمام کمبود امکانات و ترس و وحشت ، خانواده ها در تربیت فرزندانشان بسیار کوشا بودند و جوانانی با دین و مسئولیت پذیر به جامعه تحویل می دادند، چه بسا خیلی از پدر و مادرها از لحاظ دانش بسیار پایین بودند، ولی حال در عصر تکنولوژی و دانش بالای پدر و مادرها فرزندانی به جامعه تحویل می دهند که با آغوش گرم پذیرای تهاجم فرهنگی هستند.

راههای مقابله با تهاجم فرهنگی و دلایلی برای ایجاد انگیزه در اقشار مختلف

 ۱.باورها مسئولین مربوطه

در تهاجم جنگ تحمیلی همه افراد جامعه ( در همه سنین) آن را باور داشته اند و بدون استثنا همه ی سازمان ها و نهادها و حتی مردم عادی متحد شدند و آماده دفاع از کشور خود گشتند ولی متأسفانه در تهاجم فرهنگی اکثر مردم و مسئولین باور ندارند این ناباوری ها از جنگ خونین و خطرناک تر است.اقداماتی که باید انجام شود با بی احتیاطی کنار گذاشته شده و هر سازمانی و نهادی قوانین خود را انجام می دهد و یکپارچگی وجود ندارد. و تهاجم فرهنگی هدف ریشه کن کردن فرهنگ ملی و از بین بردن آن است، چه بسا اگه در تهاجم فرهنگی مانند جنگ تحمیلی متحد گردیم مسلماً پیروز و سربلند خواهیم شد.

  1. استفاده صحیح از امکانات فرهنگی

در زمان دفاع مقدس با تمام کمبود امکانات نظامی ،  همه به نحوه احسنت می توانستند برنامه خود را پیدا کنند و به مبارزه و دفاع از کشور خود بکوشند چه بسا که در زمان جنگ امکانات فرهنگی و دفاعی و حتی نوع اطلاع رسانی بسیار کم بود ولی امروزه با تمام امکانات بسیار خوب و تکنولوژی عالی ، سابقه درخشان فرهنگ، میراث غنی ، نیروهای فرهنگی مجرب، فرهنگ دوست و فرهنگ مدار ، متأسفانه به نحوه ی مطلوب از این نیروهای فرهنگی و امکانات استفاده نمی شود. این یا به طور عمدی است یا خطا از دست اندرکاران است.

  1. هماهنگی بین نیروها و دستگاهای فرهنگی

برای اجرای عملیات جنگی در منطقه همه نیروهای عملیات با هماهنگ بودند تا به صورت یکپارچه به سوی جنگ رفته و از میهمان دفاع کننده، ولی در مورد تهاجم فرهنگی هر موسسه و نهاد فرهنگی قوانین خود را اجرا می کنند و هیچ هماهنگی بین آنها وجود ندارد، حتی در بعضی موارد دیده شده برخلاف هم حرکت کردند      و زحمات همیدیگر را خنثی نمودند. برای مقابله اصولی و برنامه ریزی شده با این تهاجم دشمن لازم است مدیریت متمرکز و هدایت کننده ای در امور فرهنگی به وجود آورد که همه موسسات و نهادها و حتی سازمان ها بصورت یکپارچه به سوی هدف مشخص حرکت کنند.در حالی که می توان با برنامه ریزی و قوانین دقیق همه موسسه و نهادها و حتی سازمان ها به صورت یکپارچه بسوی هدف مشخص شده حرکت کنند.

  1. احساس درد ، در تهاجم فرهنگی

در تهاجم نظامی همه درد را احساس کردند درد ناموس ، درد میهن در همه ی در سنین پیر و جوان ، زن و مرد همه با هم با یک صدا لبیک گویان به سوی جنگ رفتند ، ولی متأسفانه در تهاجم فرهنگی به ندرت پیش می آید درد را احساس کنند بلکه خیلی از اقشار مختلف هم استقبال می کند و به جای تهاجم فرهنگی،    تبادل فرهنگی را مطرح می کنند. تبادل فرهنگی به انتخاب ماست ؛ امّا تهاجم فرهنگی به انتخاب دشمن است.تفاوت تهاجم فرهنگی با تبادل فرهنگی

در تهاجم هدف تخریب است امّا در تبادل هدف انتقال و نشر فرهنگ است .

در تهاجم مهاجم برای جایگزینی فرهنگ خود به نحوه ی ظالمانه سعی در ریشه کنی فرهنگ مقابل دارد امّا در تبادل فرهنگی چنین نیست.

در تهاجم فرهنگی قصد استیلا و به طور کلی غرض سیاسی در نظر است و مهاجم اصولا بقای فرهنگ مقابل را به هیچ عنوان نمی پذیرد.

برخورد با مروجان فرهنگ غرب

در تهاجم نظامی فرمانده های جنگی بعد از برنامه ریزی جلوتر از همه رزمنگان در خط مقدم بودند، ولی در تهاجم فرهنگی مسوولین فقط حکم صادر می کنند و از اینکه خودشان دست بکار شوند امتنا می کنند و حتی ناظر نیروهای خود نیستند که آیا کار به نحوه احسنت انجام می شود یا خیر. در صورتی که مقام معظم رهبری می فرمایند: ( حکومت نباید بیکار بنشیند و نظارت را از دست بدهد بایستی با دقت ، مراقب رفتار و حرکت فرهنگی جامعه بود و برای آن برنامه ریزی کرد ؛ این یکی از مهمترین وظایف حکومت است و حق بزرگی است که مردم برگردن حکومت دارند ، حق رشد فضیلت ها و پیشرفت در زمینه معنویات ؛این حق را باید حکومت ایفا کند.)

  1. ملی شدن برخورد با تهاجم فرهنگی

در تهاجم نظامی که خود مسئله مهم و اولویت کشوری و لشگری قرار گرفته است و بصورت خود جوشانه عمل می کنند ولی در تهاجم فرهنگی ، مسائل کشوری فقط در اولویت قرار گرفته و اجرا می شود. ولی متاسفانه مبارزه با تهاجم فرهنگی در حاشیه قرار گرفته است و اهمیتی خاصی به آن قائل نمی شوند، چه بسا که تهاجم فرهنگی خطرناک تر از جنگ نظامی است.

پاسخی بگذارید